Lustro powiększa małe mieszkanie wtedy, gdy odbija światło dzienne i dalszą część pomieszczenia, a nie pustą ścianę czy zastawiony kąt. O efekcie decyduje miejsce zawieszenia i to, co znajduje się naprzeciwko tafli. Zwykle sprawdza się ściana prostopadła do okna, dłuższa ściana wąskiego przedpokoju i ściana nad komodą lub konsolą.
Zasada wynika z prostej optyki. Płaskie lustro tworzy obraz, który wydaje się leżeć tak daleko za taflą, jak daleko przed nią stoi odbijany przedmiot. Oko odczytuje to jako przedłużenie pokoju. Ten sam mechanizm działa w obie strony. Źle ustawione lustro podwaja też kable, pranie na suszarce i stos rzeczy na komodzie.
Dlaczego miejsce zawieszenia ma większe znaczenie niż rozmiar lustra
Lustro pokazuje to, co leży naprzeciwko, pod tym samym kątem, pod jakim patrzy na nie domownik. Kąt padania światła równa się bowiem kątowi odbicia. Duża tafla odbijająca drzwi łazienki nie powiększy pokoju. Mniejsza, w której widać okno albo perspektywę korytarza, zrobi to wyraźnie. Rozmiar wybiera się więc dopiero po ustaleniu miejsca.
Odbicie sprawdza się z tych punktów, z których pokój ogląda się najczęściej. W salonie jest to wejście i sofa, w przedpokoju drzwi wejściowe, w sypialni łóżko. Wystarczy, że jedna osoba przyłoży lustro do ściany, a druga obejdzie te punkty i sprawdzi odbicie.
- Z wejścia do pokoju lustro powinno pokazywać głąb pomieszczenia albo okno.
- Z sofy lub łóżka nie powinno odbijać telewizora, lampy ani ekranu komputera.
- W żadnym z tych punktów odbicie nie powinno trafiać na szafkę z drobiazgami, kosz na pranie czy wieszak z kurtkami.
Kilka minut takiej próby pozwala uniknąć wiercenia drugiego zestawu otworów w ścianie.
Lustro a okno. Ściana boczna czy naprzeciwko
Lustro na ścianie prostopadłej do okna odbija światło padające z boku w głąb pokoju. Tam światła dziennego zwykle brakuje najbardziej. W odbiciu pojawia się przy tym fragment widoku za szybą, więc ściana zyskuje coś w rodzaju drugiego okna. W wąskich pokojach z jednym oknem w krótszej ścianie to ustawienie daje zazwyczaj wyraźną zmianę.
Lustro zawieszone dokładnie naprzeciwko okna pokazuje cały widok za szybą i otwiera pomieszczenie. Takie ustawienie ma jednak ograniczenia. W słoneczne dni lustro odsyła światło z powrotem w stronę okna, a osoby siedzące twarzą do tafli bywają oślepiane. Po zmroku odbija ciemną szybę i lampy. Sprawdza się więc głównie tam, gdzie wieczorem zaciąga się zasłony albo opuszcza rolety.
| Miejsce | Co odbija | Efekt | Na co uważać |
| Ściana prostopadła do okna | światło boczne i fragment widoku | więcej światła w głębi pokoju | odbicie punktów świetlnych wieczorem |
| Ściana naprzeciwko okna | cały widok za oknem | wrażenie otwartej przestrzeni | olśnienie w słońcu, ciemna szyba po zmroku |
| Dłuższa ściana wąskiego przedpokoju | przeciwległą ścianę i drzwi | optyczne poszerzenie | odbicie wieszaka i butów |
| Nad komodą lub konsolą | środek pokoju | uporządkowana oś ściany | przedmioty stojące na blacie |
| Fronty szafy przesuwnej | całą szerokość pomieszczenia | lustro bez zajmowania ściany | odciski palców, dokładne mycie |
Przedpokój i korytarz, czyli miejsce, gdzie lustro jest potrzebne na co dzień
W wąskim przedpokoju lustro zawieszone na dłuższej ścianie optycznie go poszerza, bo w odbiciu przeciwległa ściana oddala się od patrzącego. Tafla na krótszej ścianie, na końcu korytarza, działa inaczej i wydłuża go. W przedpokojach o szerokości ledwie przekraczającej metr pierwsze rozwiązanie zwykle daje więcej. Problemem jest tam ciasnota, nie długość.
Tam, gdzie brakuje wolnej ściany, rolę lustra przejmują lustrzane fronty szafy przesuwnej. Szafa i tak zajmuje tę powierzchnię, więc tafla nie odbiera miejsca na wieszaki ani półki. Lustro w przedpokoju ma też zwykłe zastosowanie użytkowe. Przed wyjściem sprawdza się w nim cały strój.
Jak duże musi być lustro, żeby zobaczyć w nim całą sylwetkę?
Płaskie lustro pokazuje całą postać, jeśli ma co najmniej połowę jej wzrostu, niezależnie od tego, jak daleko od niego się stoi. Dla osoby mierzącej 180 cm wystarcza więc tafla o wysokości 90 cm. Jej górna krawędź musi przy tym wisieć kilka centymetrów poniżej czubka głowy. Gdy z lustra korzystają domownicy o różnym wzroście, wybiera się taflę wyższą, tak żeby każdy z nich widział w niej całą sylwetkę.
Wysokość, wielkość i rama lustra nad meblem
Lustro dekoracyjne w salonie lub sypialni wiesza się zwykle tak, żeby jego środek wypadał mniej więcej na wysokości oczu osoby stojącej. To okolice 150–160 cm od podłogi. Nad komodą czy konsolą przyjmuje się odstęp kilkunastu do dwudziestu kilku centymetrów między blatem a dolną krawędzią. Tafla węższa od mebla, zajmująca około dwóch trzecich jego szerokości, tworzy z nim jedną kompozycję.
Kształt także zmienia odbiór pomieszczenia. Pionowy prostokąt podkreśla wysokość, co pomaga przy niskich sufitach. Poziomy prostokąt poszerza ścianę, a okrągłe lustro łagodzi wnętrze pełne prostych linii mebli na wymiar. Cienka rama albo jej brak łączy taflę ze ścianą. Szeroka, ciemna rama zamyka odbicie jak obraz i przyciąga wzrok bardziej niż samo lustro.
Różnice w ramach, proporcjach i wykończeniu tafli najłatwiej ocenić, gdy kilka luster wisi obok siebie w podobnym świetle. W katalogu Galerii Wnętrz Domar lustra dekoracyjne do wnętrz tworzą osobną kategorię.
Czego unikać przy wieszaniu lustra w małym pokoju
Lustro w małym mieszkaniu przestaje powiększać wnętrze, gdy odbija źródło światła albo nieporządek. Tafla naprzeciwko gołej żarówki czy mocnej lampy stojącej daje olśnienie i drugi jasny punkt w pokoju. Lustro odbijające telewizor przenosi refleksy na ekran. Odbicie biurka z kablami podwaja chaos, który w małym metrażu i tak trudno ukryć.
Kilka małych luster rozrzuconych po jednej ścianie dzieli ją na fragmenty zamiast ją otwierać. Jedna większa tafla albo zwarta kompozycja kilku luster w jednej ramie wizualnej daje spokojniejszy efekt. Znaczenie ma też montaż. Ciężkie lustro na ścianie z płyty gipsowo-kartonowej wymaga kołków przeznaczonych do tej płyty albo mocowania do profilu. W mieszkaniu z małymi dziećmi przydaje się tafla z folią bezpieczeństwa na tylnej stronie. Przy stłuczeniu folia zatrzymuje odłamki.
Przygotowanie do zawieszenia lustra przebiega w takiej kolejności:
- Ustalenie punktów, z których pokój ogląda się najczęściej.
- Sprawdzenie odbicia z każdego z tych punktów przed wierceniem.
- Wybór ściany względem okna i źródeł sztucznego światła.
- Dobór wysokości i szerokości tafli do mebla lub do wzrostu domowników.
- Dobór mocowania do rodzaju ściany i ciężaru lustra.
Dobrze umieszczone lustro nie zmienia metrażu, ale zmienia to, jak daleko sięga wzrok i światło. W małym mieszkaniu ta różnica bywa wyraźniejsza niż po wymianie mebli, a wymaga jedynie kilku minut próby przed zawieszeniem.
