Zmiana polityki prywatności

Drogi Użytkowniku,

Chcielibyśmy poinformować, że zaktualizowaliśmy naszą Politykę prywatności. W dokumencie tym wyjaśniamy w sposób przejrzysty i bezpośredni jakie informacje zbieramy i dlaczego to robimy.

Nowe zapisy w Polityce prywatności wynikają z konieczności dostosowania naszych działań oraz dokumentacji do nowych wymagań europejskiego Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO), które będzie stosowane od 25 maja 2018 r.

Informujemy jednocześnie, że nie zmieniamy niczego w aktualnych ustawieniach ani sposobie przetwarzania danych. Ulepszamy natomiast opis naszych procedur i dokładniej wyjaśniamy, jak przetwarzamy Twoje dane osobowe oraz jakie prawa przysługują naszym użytkownikom.

Zapraszamy Cię do zapoznania się ze zmienioną Polityką prywatności.

Close GDPR info

Reklama

Extra Świecie

Imieniny obchodzą:

Łucja, Witold, Dorota
  • bezchmurnie
    Dzisiaj:
    30°C / 16°C
  • zachmurzenie małe
    Jutro:
    31°C / 17°C
  • bezchmurnie
    Pojutrze:
    31°C / 20°C
REKLAMA

Dołączyła do chłopaka legionisty i napisała książkę. "Chciałam odczarować mity na temat Legii Cudzoziemskiej"

Andrzej Bartniak
15 maja, 09:02

Książek polskich autorów o życiu w Legii Cudzoziemskiej jest stosunkowo niewiele. A książek, których autorkami są kobiety, jest jeszcze mniej. I to nie tylko na polskim, ale również na światowym rynku wydawniczym. Jedną z nielicznych kobiet, które podjęły ten temat jest mieszkająca w Bukowcu Magdalena Stykała. Jak mówiła na spotkaniu autorskim, książka powstała z potrzeby powiedzenia prawdy o tej formacji, wokół której, jej zdaniem, narosło wiele negatywnych, często krzywdzących i nieprawdziwych opinii.

Spotkanie z Magdaleną Stykałą prowadził Marcin Warmke ze świeckiej biblioteki
Fot. Andrzej Bartniak
REKLAMA
REKLAMA

Magdalena Stykała, z wykształcenia pedagog, prowadzi z mężem firmę w Bukowcu. Jest autorką trzech książek: "Grunt pod nogami", "Szlak serca" i "Legia Cudzoziemska damskim okiem, czyli pomarańcze na Antarktydzie". To głównie o tej ostatniej książce opowiadała podczas piątkowego spotkania autorskiego w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Świeciu.

Książka jest w znacznej części zapisem wspomnień jej dzisiejszego męża, a ówczesnego chłopaka oraz jego kolegów. To historia, która miała miejsce ponad 20 lat temu.

Jej przyszły mąż trafił do Legii Cudzoziemskiej pod koniec lat 90. Wstąpił do niej krótko po służbie wojskowej w marynarce wojennej.

REKLAMA
REKLAMA

Dlaczego zdecydował się zostawić na pięć lat swoją dziewczynę i rodzinę?

- To był trudny czas dla wielu młodych Polaków - wspominała Magdalena Stykała. - Brak pracy, niepewność. Wielu zdecydowało się wyjechać za granicę. Mój przyszły mąż uznał, że chyba najlepiej odnajdzie się właśnie w Legii Cudzoziemskiej.

Rozłąka dla młodych, zakochanych ludzi stanowiła niezwykłą próbę charakteru.

- Pamiętajmy, że nie było wtedy tanich SMS-ów, tylko listy i telefony raz na tydzień - autorka przypominała realia lat 90. - Zachowałam z tego okresu ponad 200 kart telefonicznych.

REKLAMA
REKLAMA

W roku 1998 Magdalena Stykała, wspólnie z siostrą narzeczonego, pojechały do Gujany Francuskiej w Ameryce Południowej, gdzie stacjonował jej wybranek. W pewnym momencie listy i krótkie rozmowy przestały wystarczać. Poza tym młoda kobieta chciała na własne oczy zobaczyć, jak wygląda życie legionisty w tym zupełnie obcym dla Polaków kraju.

W czasie pobytu w Gujanie mieszkała w jednym z akademików. Dzięki temu poznała m.in. żony i  dziewczyny innych legionistów oraz kolegów narzeczonego.

- W powszechnych wyobrażenia Gujana Francuska przedstawiana jest jako kraj, gdzie na turystę może czyhać wiele niebezpieczeństw, ale nigdzie nie czułam się tak bezpiecznie, jak tam - zaznaczała. - Niebezpieczna była tylko przyroda, szczególnie owady.

REKLAMA
REKLAMA

Jedno z kluczowych pytań brzmi, dlaczego książka, bogato ilustrowana, powstał dopiero teraz? Ponad dwie dekady od tamtych wydarzeń.

- W domu w zasadzie o tym nie rozmawiamy - przyznała Magdalena Stykała. - Dzieci wiedzą, że tata był w Legii Cudzoziemskiej, ale to już przeszłość. Uznałam, że dobrze byłoby zachować te wspomnienia dla nich i dla wnuków.

Jak powiedziała autorka, innym powodem była chęć obalenia kilka mitów, jak chociażby ten, że Legia daje schronienie ludziom, którzy popadli w konflikt z prawem.

Autorka zdecydowanie temu zaprzecza.

REKLAMA
REKLAMA

- Nic podobnego. Przestępcy nie mają czego tam szukać. Każdy kandydat jest dokładnie prześwietlany. Nikt nie otrzymuje też nowej tożsamości, chociaż krótko po II wojnie światowej faktycznie tak się zdarzało. Wówczas do Legii Cudzoziemskiej trafiało sporo Niemców np. służących w SS. Ale to już przeszłość, która nie ma nic wspólnego z tą formacją obecnie - mówi Magdalena Stykała

Co jeszcze można znaleźć w książce "Legia Cudzoziemska damskim okiem, czyli pomarańcze na Antarktydzie"? To również opowieść o kobietach, które tęsknią i zupełnie normalnych chłopakach, którzy postanowili spróbować niezwykłego życia. Bo, jak przekonywała autorka, wspólna służba bywa często źródłem przyjaźni na całe życie.

a [dot] bartniakatextraswiecie [dot] pl
REKLAMA

Komentarze (4)

Maszeruj albo giń. To ich motto proszę pani

Odpowiedzi: 1

Fragmnet książki : "Kultowe credo Legii :"Maszeruj lub giń', lub bardziej dosłownie : "Maszeruj lub zdychaj" - "Marche ou creve" można znaleźć nie tylko na kartach powieści czy plakatach filmowych, czasem jest wytatuowane na ciele żołnierza" (...) "Legia Cudzoziemska damskim okiem" jest jedną spośród wielu tysięcy historii , jakie mogłyby spisać kobiety związane z formacją przez swoich mężczyzn. Każda z takich opowieści odnosząca się do jednego systemu byłaby zupełnie inna, bo każda kobieta jest inna"(..) "Każda z nich opowiedziałaby o relacjach z formacją inaczej" (...) "Książka nie obala mitów, nie prostuje stereotypów, nie mówi "jak jest naprawdę", to perspektywa jednej kobiety"-  i podkreślam to w tekście wielokrotnie :-) Mam jednak nadzieję, że podobnych opowieści pojawi się więcej. Książka otwiera zamknięte dotąd drzwi. Może ta historia jest pierwsza, ale myślę, że koleżanki, które zastanawiały się czy spisać , czy wydać nie mają już wątpliwości. Znam dużo ciekawsze opowieści w tym temacie niż moja :-) 

Odpowiedzi: 1

Byłem pani Magdo tam... Fakt że tylko 3 lata bo zdrowie nie pozwoliło... pozdrawiam

Odpowiedzi: 0

Państwo Stykała  bardzo sympatyczni ludzie. Pozdrawiam.

Odpowiedzi: 0
Redakcja portalu extraswiecie.pl nie odpowiada za treści zamieszczanych przez czytelników komentarzy, zastrzegając sobie jednocześnie prawo do ich moderowania oraz kasowania w przypadkach ewidentnego naruszania prawa lub dobrych obyczajów. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyliście opinię, która łamie prawo lub dobry obyczaj, powiadomcie nas: redakcja@extraswiecie.pl lub użyjcie przycisku Zgłoś komentarz